Οι επιλογές λίγο ως πολύ γνωστές. Κερδίζουμε και αποχαιρετάμε ουσιαστικά το μετάλλιο αφού θα πρέπει να πετάξουμε έξω Ισπανούς και Αμερικάνους, χάνουμε και ξαναζωντανεύουν οι ελπίδες μας.
Προς τι λοιπόν το σκεπτικό? Θαύματα γίνονται μόνο μία φορά και για μας κόντρα στις ΗΠΑ έγινε το 2006. Ο άλλος δρόμος είναι πολύ πιο βατός. Δεν είναι και ότι καλύτερο να μπαίνεις σε ένα παιχνίδι με σκοπό να ηττηθείς αλλά έτσι ήρθαν τα πράγματα.
Βεβαίως ακόμα κι έτσι, η Ελλάδα που έχει εμφανιστεί στο Μουντομπάσκετ δεν έχει καμία τύχη ούτε κόντρα στην Λιθουανία, τη Γαλλία και την Αργεντινή. Αν όμως η εικόνα αλλάξει, κάτι αρκετά πιθανό, τότε μπορούμε να πάρουμε την πρόκριση στους 4.
Και εκεί θα βρίσκονται κατά πάσα πιθανότητα οι Τούρκοι. Τι καλύτερη εξιλέωση λοιπόν από το να κερδίσουμε στην έδρα τους τους γείτονες στον ημιτελικό. Είσοδος στον τελικό και αμέσως θα ξεχαστούν όλα, και οι κακές εμφανίσεις και ενδεχόμενη επί τούτου ήττα κόντρα στη Ρωσία.
Το κακό είναι πως τις ίδιες σκέψεις κάνουν και οι αυριανοί μας αντίπαλοι...

afou theloun kai oi 2 na xasoun koita na deis pou tharthei isopalia... :) teopap 7
ΑπάντησηΔιαγραφή