powered by Agones.gr (Στοίχημα)

Κυριακή, 15 Αυγούστου 2010

Και πώς να χάσει το μετάλλιο;


Το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας πλησιάζει και η Εθνική μας ομάδα καλείται να επαναλάβει την προ 4ετίας τεράστια επιτυχία της, όταν και έφτασε μέχρι και τον τελικό. Ο στόχος αυτός δεν είναι καθόλου ανέφικτος.
Τα φιλικά που έχουν διεξαχθεί μέχρι τώρα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Παρ’ όλα αυτά όμως, η εικόνα που βγάζει προς τα έξω αυτή η Εθνική, είναι ομάδας που αποπνέει υγεία σε όλους τους τομείς, που παίζει ελκυστικό γρήγορο μπάσκετ και σε κάνει να θες να την παρακολουθήσεις.

 Ο Γιόνας Καζλάουσκας φαίνεται πως έχει βρει τον τρόπο να πάρει το 100% από όλους τους παίκτες αλλά και να παρουσιάσει ένα δεμένο σύνολο. Αυτό πάντως δεν είναι κάτι το εξαιρετικά δύσκολο, αφού οι περισσότεροι διεθνείς γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους.
Εξάλλου ο ομοσπονδιακός προπονητής πέρασε με επιτυχία το τεστ της πρώτης μεγάλης διοργάνωσης, κατακτώντας πέρυσι την 3η θέση στο Ευρωμπάσκετ παρά τις σημαντικές απουσίες. Τώρα πια με τις προσθήκες των Τσαρτσαρή και Διαμαντίδη μπορεί να αισιοδοξεί για την διοργάνωση στη γειτονική Τουρκία.
 Το έργο της Εθνικής δεν είναι εύκολο, αλλά σίγουρα δεν είναι και ακατόρθωτο , ειδικά αν κοιτάξουμε τις υπόλοιπες ομάδες. Σίγουρα Ισπανία και ΗΠΑ είναι τα δύο μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης. Όμως και από τις δύο ομάδες υπάρχουν πολύ σημαντικές απουσίες που δεν τις κάνουν τόσο ισχυρές όσο τα προηγούμενα χρόνια. Είναι πολύ σημαντικό να δούμε λοιπόν πως θα παρουσιαστούν οι Ισπανοί χωρίς τον ηγέτη τους, Πάου Γκασόλ.
Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στις Γαλλία, Γερμανία, αφού Πάρκερ, Νοβίτσκι και Κιριλένκο δεν θα συμμετάσχουν και ως εκ τούτου αφήνουν τις ομάδες τους με ένα πολύ μέτριο ρόστερ, που δύσκολα μπορεί να διακριθεί στα γήπεδα της Τουρκίας. 
Από την άλλη Αργεντινή και Σερβία είναι δύο πολύ καλές ομάδες που όμως δεν αποτελούν ομάδες που μπορεί να φοβηθεί η Ελλάδα, ενώ και η Κροατία και Σλοβενία δύσκολα θα αποτελέσουν υψηλά εμπόδια.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, ο δρόμος για το μετάλλιο είναι ανοιχτός, αρκεί οι διεθνείς μας να είναι προσεκτικοί ειδικά στα νοκ- άουτ παιχνίδια, γιατί ο όμιλος δεν νομίζω πως θα αποτελέσει σημαντικό πρόβλημα.  Ακτή Ελεφαντοστού και Πουέρτο Ρίκο δεν μπορούν να μας κοντράρουν ενώ και η Ρωσία και Κίνα δύσκολα θα καταφέρουν κάτι καλύτερο. Όσον αφορά την οικοδέσποινα του τουρνουά Τουρκία, θα έχει σίγουρα το πλεονέκτημα του κόσμου και ίσως και της διαιτησίας αλλά δεν έχει την ποιότητα για να πρωταγωνιστήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου